1324 Een nieuwe vloer

Het is vakantie. Ik geloof zelfs dat ze het voorjaarsvakantie durven noemen, maar goed, dat zegt niks. De meivakantie valt tegenwoordig in april en zo kun je natuurlijk alle kanten op, wat sowieso een goed idee is in de vakantie. Lief heeft na een hele drukke periode ook vrij genomen en is met ziel en zaligheid begonnen aan de voorjaarschoonmaak.

Zo mag ik het niet noemen want dat is een grove onderschatting van het hele proces, de gedachte erachter en het resultaat, maar goed, het is wel een makkelijk woord. Ik moet er wel bij zeggen dat het meer is dan alleen kleedjes uitkloppen, iets waarbij ik mijn moeder vroeger nog wel geholpen heb. Het was mooi om samen het goede ritme te vinden en als je dan in de kloppende cadans zat kwam daarna het moment dat je samen ging opvouwen, waarbij je steeds dichter bij elkaar kwam en het altijd de vraag was wie het van wie zou aanpakken en wegleggen. Mooie tijden. Huishoudelijke vragen hebben mij altijd wel geïntrigeerd.

Lief heeft in de afgelopen week de vloer een heel nieuw aanzien gegeven. Eerst grondig reinigen met ammoniak en dan oliën. Je mag er dan een dag of wat niet op lopen, dus je begrijpt dat wij in het huiselijk verkeer talloze nieuwe routes hebben ontdekt, tot zelfs buitenom, waardoor wij de voordeur nu ook weer eens gebruiken.

Daarna begint dan het grote ontspullen (toevoegen aan woordenlijst). Geïnspireerd door de grote opruimgoeroe noemen wij deze bezigheden tegenwoordig mariekondoën (idem), dan begrijpt iedereen waar je het over hebt. Het is onbegrijpelijk hoeveel spullen wij in huis hebben die gewoon weg kunnen, omdat je er geen spark of joy bij voelt. Ik had daar zelf ook geen idee van maar als je alles voor de piano zet, kun je echt niet meer lekker spelen. 

Inmiddels is het ook daar weer weg en hebben we het naar de weggeefwinkel en Noppes gebracht. Het schijnt dat ze daar overladen worden met ouwe troep omdat iedereen tegenwoordig aan dezelfde waanzin meedoet en wij zijn dan ook heel trendgevoelig bezig met dit soort eenvoudige ritjes. Ik probeer altijd een boekje of wat mee terug te nemen en ook vandaag is dat weer gelukt. Peter van Straaten met herkenbare cartoons over het kantoor.

Ate Vegter, 16 februari 2019

www.atevegter.wordpress.com/124
 

155

0 Comments

Laat een reactie achter

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd *

Name *
Email *
Website